G450

VeloDroom

Mijn benen vertellen de hersenen dat het vandaag niet goed komt. Op de Dag van Arbeid schuif ik mijn fiets in de auto en rijd naar Oudenaarde, startplaats van de jaarlijkse Superklassieker. Deze toertocht voor wielertoeristen kent een uitgebreid keuzemenu. Voor elk wat wils. Maar de echte Flandrien kiest voor de tocht naar Roubaix en terug, het beste van de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix. Twee wielerklassiekers samengebald in de Superklassieker. Maar helaas heb ik geen superbenen. De wind blaast in de verkeerde richting. De kasseistroken lopen moeizaam en de hoogtemeters vreten energie. De eerste bevoorrading is op een hoogte van 146 meter, een gemene puist in een stuk niemandsland in de provincie Henegouwen. Het rondje over de beroemde velodroom in Roubaix is natuurlijk prachtig. Even waan je je Turbo Tom, maar dan denk je alweer aan de tocht terug naar Oudenaarde. Ik heb wel eens beter gedokkerd over de stenen. Uitgeput lig ik thuis in bad en niet veel later uitgeteld op bed. Het zal wel de leeftijd zijn. De velo staat weer op stal. Blijven dromen, jongen, blijven dromen. 

Door de tuin van de baron

Baron Van Gysel de Meise zette zondag de hekken van zijn domein open voor de deelnemers aan de 6e Nekkerloop, mijn eerste wedstrijd sinds december. Na een gedwongen looppauze heb ik de draad weer opgepakt. De conditie is nog niet optimaal, verre van, maar zondag toch maar ingeschreven voor de 11 kilometer over een grotendeels onverhard, soms modderig en drassig, parcours. De baron mag overigens wel eens wat onderhoud verrichten aan zijn domein. Ach ja, oude adel, te gierig om geld uit te geven. Ik liep twee rondjes in Meise, aanvankelijk moeizaam, zoekend naar het juiste ritme en rustige ademhaling, maar 3 kilometer voor het eind vond ik mijn tweede adem en kon plots versnellen. Mijn tijd was niet super (1:02) maar ik hield een goed gevoel over aan deze loopwedstrijd.

Brussels Bubble

Ik kende alleen de trailer, maar gisteravond stond ik in de rij voor een obscure bioscoop om de hele film te zien. The Brussels Business is een Oostenrijks-Belgische coproductie over het Europese lobbycircuit. De zaal was voor een groot deel gevuld met medewerkers van het Europees Parlement en voor de rest met lobbyisten en activisten. Beide vertoningen op het Millenium documentairefestival waren uitverkocht, wat de organisatoren wel prettig vonden. The Brussels Business is een docu-thriller, een documentaire eigenlijk maar dan uitgerold als een spannend verhaal. Dat betekent luchtopnames in slowmo van de Europese wijk, eindeloos inzoomen op zogenaamd geheime documenten en de suggestie dat het Brusselse lobbywereldje niet alleen borrelt en stinkt, maar ook de Europese wet- en regelgeving dicteert.De CEO's van de grote Europese ondernemingen spelen onder één hoedje met de Europese bestuurders.The Brussels Business geeft een podium aan de (Nederlandse) lobbywaakhonden van Corporate Europe Observatory. CEO ziet samenzweringstheorieën en zal ongetwijfeld nuttig speurwerk verrichten om de democratie te redden. Alleen jammer dat uit de film ook pijnlijk duidelijk wordt dat er voor de onthullingen en acties van CEO helemaal geen belangstelling is. De pers komt nooit opdagen als er de resultaten van een diepgravend onderzoek worden gepresenteerd. En ondanks verwoede pogingen in deze anderhalf uur durende docu-thriller om de Brusselse Bubble uit elkaar te laten spatten, onthoudt de kijker dat de muziek bij deze film behoorlijk op de zenuwen werkt en dat er in een bedrukt vel papier gaatjes zitten. Niet van enig belang natuurljk, maar toch het vermelden waard.

Reinier

Ik kan me vergissen, maar toen ik vanochtend naar het Gouvernement in Maastricht reed, passeerde mij in tegenovergestelde richting een renner die erg veel leek op Reinier Honig. Dezelfde Honig die gisteren mee was in de ontsnapping van de dag tijdens Luik-Bastenaken-Luik. De jonge prof die 30 seconden lang in beeld was op het moment dat hij na 200 km ofzo moest lossen en weldra opgepeuzeld werd door het peloton. Die Honig dus, waarover de scheurkalender van De Muur de afgelopen dagen in episodes schreef. Ik kan het weten, want ik las elke dag op de wc weer een stukje tekst over Reinig Honig, die als waterdrager in Italiaanse dienst steeds goed was in Luik-Bastenaken-Luik. En nu trainde hij de ochtend na de zwaarste klassieker alweer in de Limburgse heuvels. Althans, dat denk ik toch. Wat jammer dat het klassieke voorseizoen voorbij is. Het zondagse ritueel, een wielertoertocht 's ochtend en 's middags in de luie stoel naar de koers kijken, het wordt aanpassen.

Hé jongen, kut!

Er was zaterdagavond Brabant-branding op mijn Vlaamse televisie (van Japanse makelij). New Kids Turbo, de film waar heel Nederland warm voor liep, werd vertoond op de commerciële zender. Ik kende totnutoe alleen de trailer en de reacties op de film en voelde geen enkele aandrang om de bioscoopfilm te gaan zien. Maar nu, languit op de bank met een schouderblessure, dacht ik: ach, laat maar komen. Enkele weken geleden nog maar zat ik bij een presentatie van mijn collega's van 'merk Brabant'. Aardige, hardwerkende ambtenaren die al twee jaar proberen om Brabant als merk aan de man te bengen. Het bedrijfsleven in de provincie Noord-Brabant aarzelt nog wat, maar de initiatiefnemers weten van geen ophouden. Iedereen doet tegenwoordig aan branding, regio- en city-marketing, dus kan ook Brabant niet achterbijven. Ik maakte bij de presentatie nog de opmerking dat je wel veel energie en geld kunt steken in een merk, maar dat - in dit geval - zo'n film als New Kids Turbo je hele actie in één klap onderuit haalt. Miljoenen Nederlanders associëren Brabant niet met 'high tech' en 'high touch', maar met 'Hé jongen, kut' en 'Wij betalen helemaal nergens meer voor, kut'. Normvervaging als norm. Vijf aso's in een sociale woonwijk in Maaskantje, die in de film uitgroeien tot helden. Godzijdank leidde de film op televisie in mijn rustige Vlaamse dorp niet tot ongeregeldheden. Ik heb ook geen klachten gehoord op ruw taalgebruik in de klas van mijn dochter. Beleefde omgangsvormen zijn bij ons nog steeds de norm. Of niet, jongen?